????? ?????

به طور كلي طبق ماده 1133 قانون مدني: مرد مي تواند هر زمان كه بخواهد زن خود را طلاق دهد و دادگاه به درخواست مرد مبني بر طلاق زوجه رسيدگي و حكم طلاق را صادر مي كند، اما اجراي حكم طلاق منوط به طلاق است. پرداخت. حقوق مالي زوجه مانند مهريه و غيره.

بنابراين در قانون مدني ايران حق طلاق براي مرد پيش بيني شده است و زن در موارد استثنايي چنين درخواستي دارد.

در قانون مدني ايران، زوجه در شرايط خاصي مي تواند تقاضاي طلاق كند و در مقاله زير به مواردي كه زوجه مي تواند تقاضاي طلاق كند اشاره مي كنيم: حالت اول اين است كه زوجه در طلاق وكالت دارد. شوهر كه عموماً اشتباه است به آن طلاق مي گويند. اما قانوناً به اين «وكالت زوجه در طلاق» گفته مي شود. يعني مرد زن را وكيل خود مي كند تا هر وقت زن خواست به جاي شوهر طلاق بگيرد.
دومين موردي كه ممكن است به درخواست زوجه مطلقه انجام شود، درخواست دوازده مورد مندرج در صيغه نكاح است، مشروط بر اينكه به امضاي مرد در عقد رسيده باشد.
12 شرط مندرج در قراردادها به شرح زير است:

زن بايد ثابت كند كه شش ماه است كه نفقه نگرفته است.
اثبات آزار زن از شوهرش
زن ثابت مي كند كه شوهرش بيماري صعب العلاج دارد.
اثبات جنون مرد در صورت عدم امكان فسخ.
استخدام مرد در شغلي كه به حيثيت و مصالح خانوادگي زن لطمه وارد مي كند.
اعتياد شوهر به مواد مخدر يا مشروبات الكلي به نحوي كه ادامه زندگي زناشويي را براي زوجه مشكل كند.
در صورتي كه زوج به حبس از پنج سال يا بيشتر محكوم شده باشد.
شوهر شش ماه متوالي زندگي زناشويي را بدون هيچ عذري ترك كرده است.
اگر شوهر به مجازات محدود محكوم شده باشد.
يك مرد بعد از پنج سال زندگي نمي تواند بچه دار شود.
مرد بدون اجازه همسرش دوباره ازدواج مي كند.
مرد پس از شش ماه از حضور زن در دادگاه ناپديد مي شود.
مورد سومي كه زوجه مي تواند تقاضاي طلاق كند در موارد خاصي در قانون مدني پيش بيني شده است. به عنوان مثال در ماده 1130 قانون مدني آمده است: در صورتي كه مدت عقد موجب عسر و حرج زوجه باشد، زن مي تواند به حاكم شرع مراجعه و تقاضاي طلاق كند. در صورتي كه عسر و حرج مذكور در دادگاه ثابت شود، دادگاه مي تواند زوج را به طلاق اجباري كند و در صورت عدم امكان اجبار با اذن حاكم شرع، زوجه طلاق مي گيرد. ذكر نشده است زيرا مصاديق عسر و حرج براي هر فردي متفاوت است و قابل شمارش نيست، اما قانون مدني مواردي را به صورت تمثيلي ذكر كرده است:

ماده 1130 قانون مدني: در صورتي كه ادامه زوجيت موجب عسر و حرج زوجه باشد، زن مي تواند به حاكم شرع مراجعه و تقاضاي طلاق نمايد. در صورتي كه عسر و حرج مذكور در دادگاه ثابت شود، دادگاه مي تواند زوج را به طلاق اجباري كند و در صورت عدم امكان اجبار زوجه با اذن حاكم شرع طلاق مي گيرد.

تبصره (29/4/1381) - عسر و حرج موضوع اين ماده، پيدايش حالتي است كه زندگي را براي زوجه سخت و طاقت فرسا مي كند و موارد زير در صورت احراز دادگاه صالح از مصاديق عسر و حرج و عسر و حرج است. شرمندگي اين است:

ترك زندگي خانوادگي توسط زوجين حداقل به مدت شش ماه متوالي يا نه ماه متوالي به مدت يك سال بدون عذر موجه.
زن و شوهر به يكي از انواع مواد مخدر يا مشروبات الكلي اعتياد دارند كه زندگي خانوادگي را مختل مي كند و امتناع يا عدم امكان اجبار آنها را ترك مي كند در حالي كه پزشك بايد ترك كند.
حكم قطعي زوجين به حبس از پنج سال يا بيشتر.
ضرب و شتم يا هرگونه آزار مستمر زوجين كه به طور سنتي برحسب حال زوجه قابل تحمل نباشد.
زوجين مبتلا به بيماري هاي صعب العلاج رواني يا عفوني يا هر عارضه صعب العلاج ديگري كه زندگي مشترك را مختل كند.
موارد مذكور در اين ماده مانع از صدور حكم طلاق در ساير مواردي كه زن دچار عسر و حرج است نمي باشد.

به طور كلي طبق ماده 1133 قانون مدني: مرد مي تواند هر زمان كه بخواهد زن خود را طلاق دهد و دادگاه به درخواست مرد مبني بر طلاق زوجه رسيدگي و حكم طلاق را صادر مي كند، اما اجراي حكم طلاق منوط به طلاق است. پرداخت. حقوق مالي زوجه مانند مهريه و غيره.

بنابراين در قانون مدني ايران حق طلاق براي مرد پيش بيني شده است و زن در موارد استثنايي چنين درخواستي دارد.

در قانون مدني ايران، زوجه در شرايط خاصي مي تواند تقاضاي طلاق كند و در مقاله زير به مواردي كه زوجه مي تواند تقاضاي طلاق كند اشاره مي كنيم: حالت اول اين است كه زوجه در طلاق وكالت دارد. شوهر كه عموماً اشتباه است به آن طلاق مي گويند. اما قانوناً به اين «وكالت زوجه در طلاق» گفته مي شود. يعني مرد زن را وكيل خود مي كند تا هر وقت زن خواست به جاي شوهر طلاق بگيرد.
دومين موردي كه ممكن است به درخواست زوجه مطلقه انجام شود، درخواست دوازده مورد مندرج در صيغه نكاح است، مشروط بر اينكه به امضاي مرد در عقد رسيده باشد.
12 شرط مندرج در قراردادها به شرح زير است:

زن بايد ثابت كند كه شش ماه است كه نفقه نگرفته است.
اثبات آزار زن از شوهرش
زن ثابت مي كند كه شوهرش بيماري صعب العلاج دارد.
اثبات جنون مرد در صورت عدم امكان فسخ.
استخدام مرد در شغلي كه به حيثيت و مصالح خانوادگي زن لطمه وارد مي كند.
اعتياد شوهر به مواد مخدر يا مشروبات الكلي به نحوي كه ادامه زندگي زناشويي را براي زوجه مشكل كند.
در صورتي كه زوج به حبس از پنج سال يا بيشتر محكوم شده باشد.
شوهر شش ماه متوالي زندگي زناشويي را بدون هيچ عذري ترك كرده است.
اگر شوهر به مجازات محدود محكوم شده باشد.
يك مرد بعد از پنج سال زندگي نمي تواند بچه دار شود.
مرد بدون اجازه همسرش دوباره ازدواج مي كند.
مرد پس از شش ماه از حضور زن در دادگاه ناپديد مي شود.
مورد سومي كه زوجه مي تواند تقاضاي طلاق كند در موارد خاصي در قانون مدني پيش بيني شده است. به عنوان مثال در ماده 1130 قانون مدني آمده است: در صورتي كه مدت عقد موجب عسر و حرج زوجه باشد، زن مي تواند به حاكم شرع مراجعه و تقاضاي طلاق كند. در صورتي كه عسر و حرج مذكور در دادگاه ثابت شود، دادگاه مي تواند زوج را به طلاق اجباري كند و در صورت عدم امكان اجبار با اذن حاكم شرع، زوجه طلاق مي گيرد. ذكر نشده است زيرا مصاديق عسر و حرج براي هر فردي متفاوت است و قابل شمارش نيست، اما قانون مدني مواردي را به صورت تمثيلي ذكر كرده است:

ماده 1130 قانون مدني: در صورتي كه ادامه زوجيت موجب عسر و حرج زوجه باشد، زن مي تواند به حاكم شرع مراجعه و تقاضاي طلاق نمايد. در صورتي كه عسر و حرج مذكور در دادگاه ثابت شود، دادگاه مي تواند زوج را به طلاق اجباري كند و در صورت عدم امكان اجبار زوجه با اذن حاكم شرع طلاق مي گيرد.

تبصره (29/4/1381) - عسر و حرج موضوع اين ماده، پيدايش حالتي است كه زندگي را براي زوجه سخت و طاقت فرسا مي كند و موارد زير در صورت احراز دادگاه صالح از مصاديق عسر و حرج و عسر و حرج است. شرمندگي اين است:

ترك زندگي خانوادگي توسط زوجين حداقل به مدت شش ماه متوالي يا نه ماه متوالي به مدت يك سال بدون عذر موجه.
زن و شوهر به يكي از انواع مواد مخدر يا مشروبات الكلي اعتياد دارند كه زندگي خانوادگي را مختل مي كند و امتناع يا عدم امكان اجبار آنها را ترك مي كند در حالي كه پزشك بايد ترك كند.
حكم قطعي زوجين به حبس از پنج سال يا بيشتر.
ضرب و شتم يا هرگونه آزار مستمر زوجين كه به طور سنتي برحسب حال زوجه قابل تحمل نباشد.
زوجين مبتلا به بيماري هاي صعب العلاج رواني يا عفوني يا هر عارضه صعب العلاج ديگري كه زندگي مشترك را مختل كند.
موارد مذكور در اين ماده مانع از صدور حكم طلاق در ساير مواردي كه زن دچار عسر و حرج است نمي باشد.