متن لایحه در خصوص اختلاف مالکان و سازندگان در خصوص متراژ اضافی
نام خدا
ریاست محترم شعبه 77 دادگاه عمومی حقوقی تهران
با احترام علی محمد و مژگان... در خصوص پرونده کلاسه ..... با تقاضای مطالبه مبلغ 29.000.000.000 ریال بابت هزینه اضافی ساخت مقید به وقت رسیدگی روز دوشنبه 25 اسفند ساعت 12: 00 در دفاع از دعوای واهی و غیر واقعی خواهان محترم و با ذکر ایرادات اساسی شکل و ماهیت دادنامه، نکات زیر را یادآور می شوم:
الف- نقص فرم:
1- وجود شرط داوری
طبق ماده 8 بند د قرارداد مشارکت شماره 1128 (ارجاع خواهانها): «در صورت بروز اختلاف نسبت به کلیه تعهدات مندرج در قرارداد، در صورتی که طرفین از طریق مذاکره به توافق نرسند، طرفین باید رجوع کنند. امراله رحمانی و نماینده هر یک از طرفین به داوری طرفین موافقت کردند و در صورت عدم توافق با رای داور می توانند مشکل و اعتراض خود را از مراجع قضایی پیگیری کنند و همچنین در خصوص تفاوت متراژ واحدها و محاسبه قیمت روز متراژ مورد اختلاف صراحتاً و به تفکیک در تبصره 5 ماده 7 قرارداد مشارکت ساختمانی مذکور، حل اختلاف طبق نظر قرارداد مقرر شده است.
لذا این قسمت از قبض به منظور حفظ اسرار موکل حذف شده است.
لذا با توجه به اینکه هیچ یک از موارد انحلال داوری مندرج در ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی محقق نشده و شرط داوری همچنان معتبر است، دعوای مطروحه قابل رسیدگی در محاکم قضایی نمی باشد. با توجه به فصل هفتم قانون آیین دادرسی مدنی در مورد داوری، به دلیل وجود شرط داوری و عدم اقدام اولیه خواهان برای حل و فصل اختلاف از طریق دادگاه، دستور عدم رسیدگی به دعوی صادر می شود. فرآیند داوری
ب- عیوب ماهوی:
پس از ذکر ایراد صوری دعوای مطروحه، به عنوان دفاع ماهوی از این دعوی، چنانچه مرجع محترم تصمیم به ورود به اصل و دعوا داشته باشد، ابتدا به ارائه داستان می پردازد:
1- ما به همراه خواهان ها و سایر مالکان دارای یک ساختمان قدیمی با 5 واحد بودیم که در آن یک واحد آپارتمان موروثی به متراژ 199/48 متر مربع و خواهان ها مشترکاً دارای یک واحد آپارتمان به متراژ 106/47 متر مربع بودند. سه مالک دیگر یکی دارای یک واحد آپارتمان به متراژ 106.47 متر مربع و دو نفر دیگر به صورت مشترک مالک یک واحد آپارتمان به متراژ 108.83 متر مربع هستند و یکی از آنها (علی...) مالک انحصاری می باشد. یک واحد. من به 83/108 متر مربع رفته ام.
2- با توجه به ماده 1 قرارداد مشارکت در ساخت شماره ... مورخه 13/11/1395 که اینجانب و درخواست کنندگان محترم به اتفاق سه مالک دیگر با سازنده مقرر گردید، مقرر گردید آپارتمان های کلنگی انجام شود. تخریب و بازسازی شود و آپارتمان های نوساز به ما تحویل داده شود.
3- به استناد ماده 5 قرارداد مشارکت مذکور، واحدهای هر یک از طرفین قرارداد به نسبت مالکیت آنها در ملک قبلی به وضوح تعیین شد و طبق بندهای 1 و 2 این ماده دو واحد قرار داده شد. در طبقه اول و دوم سهام خود و یک واحد در طبقه دوم. پنجم سهم خواهان بود و بقیه واحدها بین سایر مالکان و سازنده تقسیم شد. لذا در همان ابتدای کار، تقسیم واحدها و سهم هر یک از طرفین قرارداد با توجه به ارزش سهم آنها تعیین شد و به امضای کلیه مالکین از جمله درخواست کنندگان محترم رسید.
4- پس از تکمیل آپارتمان ها و تشکیل شورای تفکیک، بر اساس تقسیم نامه رسمی مورخ 1398/12/28 در دفتر اسناد رسمی 651 تهران، واحدها طبق توافق اولیه در قرارداد مشارکت با. تعیین متراژ دقیق و مشخصات آنها و به نسبت سهام طرفین از مساحت اولیه بین طرفین تقسیم شد و قطعه اول و چهارم (به مساحت کل 230.92 متر مربع) سهم گرفتند. از طرفین و قطعه دهم (به مساحت 115.84 متر مربع) سهم خواهان بوده است.
5- هم اکنون خواهان ها با اغراق و بی توجهی به قرارداد مشارکت و توزیع نامه رسمی که بر اساس مفاد این اسناد سهم دقیق هر یک از طرفین مشخص شده است، مطالبه مبلغ شده اند در حالی که خیر. فقط هیچ یک از این اسناد مثبت نیست، مازاد متراژ به سهم متعلق به آنها اضافه می شود. نسبتار، استحقاق آنها را به مبلغ درخواستی ثابت نمی کند و مبنای ذکر این مبلغ به عنوان درخواست نیز مشخص نیست.
پس از تشریح ماجرا، در پاسخ به ادعای کذب خواهان مبنی بر استحقاق آنها از اضافه متراژ واحدها، یادآور می شوم:
اولاً: به موجب قرارداد تضامنی، سهم هر یک از مالکان به تفکیک و به نسبت ارزش سهم هر یک از شرکا، طبق ماده 5 قرارداد مذکور، تعیین و به امضای کلیه شرکاء از جمله خواهانها رسیده است.
ثانیاً سهم انحصاری هر یک از مالکان و سازندگان طبق تبصره 2 ماده 3 قرارداد مذکور به نسبت 60 درصد سهم مالکان و 40 درصد سهم سازندگان تعیین شده است و در تبصره 5 ماده 7 در خصوص تفاوت اندازه واحدها نسبت به سهم انحصاری طرفین (40 تا 60) واگذاری واگذار شده است. لذا تبصره مورد استناد خواهان محترم در مورد اختلاف اندازه سهم انحصاری بین 40 تا 60 بین مالکین و سازندگان می باشد در غیر این صورت با توجه به مشخص بودن ارزش سهام هر یک از مالکین نسبت به مساحت و تقسیم واحدها بر اساس ارزش سهام مذکور، مابه التفاوت سهم مالکان واحد در نظر گرفته نمی شود و این بند به تقسیم 60-40 بین مالکان و سازنده اشاره دارد و ربطی به آن ندارد. سهم مالکان
ثالثاً پس از تنظیم صورتجلسه مجمع تفکیک و تعیین متراژ دقیق واحدها، با تنظیم تقسیم نامه رسمی مورخ 28/12/1398 بین مالکین و سازنده، واحدهای هر یک از مالکان و سازنده ها با مشخصات آنها. و اندازه دقیق تعیین و تایید شد. همه شرکا قرار می گیرند.
متن لایحه در خصوص اختلاف مالکان و سازندگان در خصوص متراژ اضافی
نام خدا
ریاست محترم شعبه 77 دادگاه عمومی حقوقی تهران
با احترام علی محمد و مژگان... در خصوص پرونده کلاسه ..... با تقاضای مطالبه مبلغ 29.000.000.000 ریال بابت هزینه اضافی ساخت مقید به وقت رسیدگی روز دوشنبه 25 اسفند ساعت 12: 00 در دفاع از دعوای واهی و غیر واقعی خواهان محترم و با ذکر ایرادات اساسی شکل و ماهیت دادنامه، نکات زیر را یادآور می شوم:
الف- نقص فرم:
1- وجود شرط داوری
طبق ماده 8 بند د قرارداد مشارکت شماره 1128 (ارجاع خواهانها): «در صورت بروز اختلاف نسبت به کلیه تعهدات مندرج در قرارداد، در صورتی که طرفین از طریق مذاکره به توافق نرسند، طرفین باید رجوع کنند. امراله رحمانی و نماینده هر یک از طرفین به داوری طرفین موافقت کردند و در صورت عدم توافق با رای داور می توانند مشکل و اعتراض خود را از مراجع قضایی پیگیری کنند و همچنین در خصوص تفاوت متراژ واحدها و محاسبه قیمت روز متراژ مورد اختلاف صراحتاً و به تفکیک در تبصره 5 ماده 7 قرارداد مشارکت ساختمانی مذکور، حل اختلاف طبق نظر قرارداد مقرر شده است.
لذا این قسمت از قبض به منظور حفظ اسرار موکل حذف شده است.
لذا با توجه به اینکه هیچ یک از موارد انحلال داوری مندرج در ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی محقق نشده و شرط داوری همچنان معتبر است، دعوای مطروحه قابل رسیدگی در محاکم قضایی نمی باشد. با توجه به فصل هفتم قانون آیین دادرسی مدنی در مورد داوری، به دلیل وجود شرط داوری و عدم اقدام اولیه خواهان برای حل و فصل اختلاف از طریق دادگاه، دستور عدم رسیدگی به دعوی صادر می شود. فرآیند داوری
ب- عیوب ماهوی:
پس از ذکر ایراد صوری دعوای مطروحه، به عنوان دفاع ماهوی از این دعوی، چنانچه مرجع محترم تصمیم به ورود به اصل و دعوا داشته باشد، ابتدا به ارائه داستان می پردازد:
1- ما به همراه خواهان ها و سایر مالکان دارای یک ساختمان قدیمی با 5 واحد بودیم که در آن یک واحد آپارتمان موروثی به متراژ 199/48 متر مربع و خواهان ها مشترکاً دارای یک واحد آپارتمان به متراژ 106/47 متر مربع بودند. سه مالک دیگر یکی دارای یک واحد آپارتمان به متراژ 106.47 متر مربع و دو نفر دیگر به صورت مشترک مالک یک واحد آپارتمان به متراژ 108.83 متر مربع هستند و یکی از آنها (علی...) مالک انحصاری می باشد. یک واحد. من به 83/108 متر مربع رفته ام.
2- با توجه به ماده 1 قرارداد مشارکت در ساخت شماره ... مورخه 13/11/1395 که اینجانب و درخواست کنندگان محترم به اتفاق سه مالک دیگر با سازنده مقرر گردید، مقرر گردید آپارتمان های کلنگی انجام شود. تخریب و بازسازی شود و آپارتمان های نوساز به ما تحویل داده شود.
3- به استناد ماده 5 قرارداد مشارکت مذکور، واحدهای هر یک از طرفین قرارداد به نسبت مالکیت آنها در ملک قبلی به وضوح تعیین شد و طبق بندهای 1 و 2 این ماده دو واحد قرار داده شد. در طبقه اول و دوم سهام خود و یک واحد در طبقه دوم. پنجم سهم خواهان بود و بقیه واحدها بین سایر مالکان و سازنده تقسیم شد. لذا در همان ابتدای کار، تقسیم واحدها و سهم هر یک از طرفین قرارداد با توجه به ارزش سهم آنها تعیین شد و به امضای کلیه مالکین از جمله درخواست کنندگان محترم رسید.
4- پس از تکمیل آپارتمان ها و تشکیل شورای تفکیک، بر اساس تقسیم نامه رسمی مورخ 1398/12/28 در دفتر اسناد رسمی 651 تهران، واحدها طبق توافق اولیه در قرارداد مشارکت با. تعیین متراژ دقیق و مشخصات آنها و به نسبت سهام طرفین از مساحت اولیه بین طرفین تقسیم شد و قطعه اول و چهارم (به مساحت کل 230.92 متر مربع) سهم گرفتند. از طرفین و قطعه دهم (به مساحت 115.84 متر مربع) سهم خواهان بوده است.
5- هم اکنون خواهان ها با اغراق و بی توجهی به قرارداد مشارکت و توزیع نامه رسمی که بر اساس مفاد این اسناد سهم دقیق هر یک از طرفین مشخص شده است، مطالبه مبلغ شده اند در حالی که خیر. فقط هیچ یک از این اسناد مثبت نیست، مازاد متراژ به سهم متعلق به آنها اضافه می شود. نسبتار، استحقاق آنها را به مبلغ درخواستی ثابت نمی کند و مبنای ذکر این مبلغ به عنوان درخواست نیز مشخص نیست.
پس از تشریح ماجرا، در پاسخ به ادعای کذب خواهان مبنی بر استحقاق آنها از اضافه متراژ واحدها، یادآور می شوم:
اولاً: به موجب قرارداد تضامنی، سهم هر یک از مالکان به تفکیک و به نسبت ارزش سهم هر یک از شرکا، طبق ماده 5 قرارداد مذکور، تعیین و به امضای کلیه شرکاء از جمله خواهانها رسیده است.
ثانیاً سهم انحصاری هر یک از مالکان و سازندگان طبق تبصره 2 ماده 3 قرارداد مذکور به نسبت 60 درصد سهم مالکان و 40 درصد سهم سازندگان تعیین شده است و در تبصره 5 ماده 7 در خصوص تفاوت اندازه واحدها نسبت به سهم انحصاری طرفین (40 تا 60) واگذاری واگذار شده است. لذا تبصره مورد استناد خواهان محترم در مورد اختلاف اندازه سهم انحصاری بین 40 تا 60 بین مالکین و سازندگان می باشد در غیر این صورت با توجه به مشخص بودن ارزش سهام هر یک از مالکین نسبت به مساحت و تقسیم واحدها بر اساس ارزش سهام مذکور، مابه التفاوت سهم مالکان واحد در نظر گرفته نمی شود و این بند به تقسیم 60-40 بین مالکان و سازنده اشاره دارد و ربطی به آن ندارد. سهم مالکان
ثالثاً پس از تنظیم صورتجلسه مجمع تفکیک و تعیین متراژ دقیق واحدها، با تنظیم تقسیم نامه رسمی مورخ 28/12/1398 بین مالکین و سازنده، واحدهای هر یک از مالکان و سازنده ها با مشخصات آنها. و اندازه دقیق تعیین و تایید شد. همه شرکا قرار می گیرند.

معرفی وکلای برتر قوچان در سال 1402
وکیل رای غیابی